Nabożeństwa różańcowe

 

Tradycyjnie już w miesiącu październiku spotykamy się w naszej świątyni na wieczornym Nabożeństwie Różańcowym.

Jest to forma zbiorowej modlitwy poświęconej Maryi. Z tej okazji warto przypomnieć historię tej modlitwy.

Od wieków chrześcijanie próbowali odpowiedzieć na wezwanie św. Pawła do nieustannej modlitwy. Jednym ze sposobów było powtarzanie różnych modlitw.

Pierwszą i najstarszą modlitwą chrześcijan jest modlitwa, której nauczył sam Jezus - ?Ojcze nasz?. Dlatego też pierwsze reguły zakonne zobowiązywały mnichów do wielokrotnego powtarzania właśnie tej modlitwy. Na przykład reguła benedyktyńska jeszcze w XI wieku nakazywała braciom zakonnym codziennie odmawiać 150 razy ?Ojcze nasz? na wzór kapłańskiego oficjum złożonego ze 150 psalmów.

Od pierwszych wieków chrześcijaństwa odczuwano także potrzebę  wnoszenia próśb o wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny.

 

Dlatego w XII wieku utrwalił się w Kościele zwyczaj odmawiania pozdrowienia, którym w scenie zwiastowania Anioł przywitał Maryję. Z czasem dodano do nich słowa wypowiedziane przez świętą Elżbietę w czasie nawiedzenia. Obecna forma ?Zdrowaś Maryjo? ostatecznie ukształtowała się w XV wieku. Zatwierdził ją Pius V w 1566 roku.

Z czasem do modlitwy ?Ojcze nasz? zaczęto dodawać ?Zdrowaś Maryjo?. I tak te dwie modlitwy dały początek różańcowi.

Za ojca Różańca świętego uważa się św. Dominika, któremu miała się objawić Matka Najświętsza i poleciła mu, aby nie tylko głosił kazania, lecz by połączył je z odmawianiem tzw. Psałterza Maryi, czyli 150 Zdrowaś Maryjo i 15 Ojcze nasz i rozpowszechniał tę modlitwę na całym świecie.

Różaniec stał się dla św. Dominika skuteczną bronią w walce z herezją. Legenda głosi, że to właśnie w czasie jednej z jego wypraw, w trakcie której zwalczał herezję, zrodziła się pierwocina dzisiejszej modlitwy różańcowej.

Nazwa modlitwy Różaniec wywodzi się ze średniowiecza. W ówczesnej mentalności świat stworzony traktowano jako księgę o Panu Bogu, a w przyrodzie dopatrywano się rzeczywistości duchowych. Szczególną rolę pełniły kwiaty, które wykorzystywano jako symbole różnych cech. Ponieważ już wtedy, tak jak ukochanym osobom ofiarowywano Bogu kwiaty, to i modlitwy traktowane były jako duchowe kwiaty. Dlatego właśnie odmawianie różańca porównywano z dawaniem Matce Bożej róż. Stąd modlitwę tę nazwano wieńcem z róż, czyli różańcem.

Dla rozpowszechniania tej modlitwy zakładano bractwa różańcowe. Dzięki zakonowi dominikańskiemu modlitwa różańcowa już w XV wieku stała się znana w całym Kościele.

 

Różaniec (z łaciny Rosarium-co oznacza ogród różany) ? pierwotnie znany był pod nazwą Psałterza Najświętszej Maryi Panny  przechodził liczne przeobrażenia ale zawsze jego symbolika była głęboko zakorzeniona w Biblii oraz tradycji katolickiej, i dlatego obdarzonej przez Kościół szczególnym znaczeniem duchowym i błogosławieństwem.

Nabożeństwo różańcowe ? jako forma zbiorowej modlitwy poświęconej Maryi odmawiana jest w zwykle w październiku, zwykle po wieczornej Mszy świętej. Nabożeństwo różańcowe składa się z adoracji Najświętszego Sakramentu oraz zbiorowego odmawiania jednej z części różańca.

 

Tajemnice Różańca Świętego

Radosne

(odmawiane w poniedziałki i soboty)

  • Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny
  • Nawiedzenie św. Elżbiety
  • Narodziny Jezusa
  • Ofiarowanie Jezusa w świątyni
  • Odnalezienie Jezusa

Światła

(odmawiane w czwartki)

  • Chrzest w Jordanie
  • Cud w Kanie Galilejskiej
  • Głoszenie nauki o Królestwie Bożym i wzywanie do nawrócenia
  • Przemienienie na Górze Tabor
  • Ustanowienie Eucharystii

Bolesne

(odmawiane we wtorki i piątki)

  • Modlitwa w Ogrójcu
  • Biczowanie Jezusa
  • Cierniem Ukoronowanie
  • Droga Krzyżowa
  • Śmierć Jezusa

Chwalebne

(odmawiane w środy i niedziele)

  • Zmartwychwstanie Pana Jezusa
  • Wniebowstąpienie Pana Jezusa
  • Zesłanie Ducha Świętego
  • Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
  • Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową Nieba i Ziemi

Warto przytoczyć jeszcze słowa wspomnianego Św. Ludwika Grigniona de Montfort, który był wielkim apostołem Różańca Świętego:

?Rozmyślanie tajemnic i modlitw Różańca jest modlitwą najłatwiejszą ze wszystkich ponieważ różnorodność cnót i stanów Jezusa Chrystusa, nad którymi się rozmyśla pokrzepia i umacnia przedziwnie ducha podczas gdy usuwa roztargnienia. Mędrcy znajdują w tych formułach najgłębszą naukę, a prości najbardziej znane pouczenia służące doskonałemu poznaniu Jezusa Chrystusa. Modlitwa ta oczyszcza nasze dusze z grzechu, pozwala nam zwyciężyć wszystkich naszych nieprzyjaciół, ułatwia nam praktykę wszystkich naszych cnót, zapala nas miłością Jezusa Chrystusa, wzbogaca łaskami i zasługami, daje nam środki aby spłacić wszystkie nasze długi zaciągnięte względem Boga i względem ludzi i w końcu uprasza nam u Boga wszystkie łaski?

O skuteczności tej modlitwy można przekonać się patrząc na codzienne życie wielu osób. Mogą świadczyć o tym choćby liczne wota w kościołach zawieszane przy obrazach Matki Bożej Różańcowej.
Świadkiem mocy tej modlitwy jest też Jan Paweł II, który w czasie wspólnej modlitwy różańcowej w Ludźmierzu powiedział:

?Zawsze mogłem na nią liczyć, szczególnie w momentach trudnych bardzo jej potrzebuję i nadal was o nią proszę?.

Modlitwie różańcowej bł. Jan Paweł II zawierzał sprawę pokoju na świecie oraz rodziny. Zachęcał do odmawiania różańca wszystkie rodziny, prosząc aby była to ?modlitwa za dzieci, a jeszcze bardziej z dziećmi?. W tej modlitwie widział sposób na uzdrowienie dla każdej rodziny: ? Różaniec święty(...) jest modlitwą, która szczególnie sprzyja gromadzeniu się rodziny. Kierując wzrok na Jezusa, poszczególni jej członkowie odzyskują na nowo zdolność do patrzenia sobie w oczy, aby lepiej się porozumiewać, okazywać solidarność, wzajemnie sobie przebaczać, aby żyć zgodnie z przymierzem miłości odnowionym przez Ducha Bożego?.

 

Zadbajmy więc o liczne uczestnictwo członków naszych rodzin w nabożeństwach różańcowych jakie odprawiane są codziennie wieczorem w naszym sanktuarium pamiętając o tym, że Różaniec Święty to niewyczerpana źródło łask ? jak to podkreślał błogosławiony Jan Paweł II.

 

 Tekst: Czesław Brudek

 

 Zdjęcia: Adam Krzyżanowski, Czesław Brudek, Dominik Krzyżanowski