Skrócony opis prac konserwatorskich.

Drewniany ołtarz główny p.w. Matki Bożej Pocieszenia z kościoła parafialnego w Bogorii poddany został pracom konserwatorskim w okresie od kwietnia do listopada 2009 r. Prace podzielone zostały na etapy techniczny i estetyczny. Zgodnie z wstępnymi ustaleniami komisji konserwatorskiej przyjęty został zakres prac polegający na odsłonięciu i zachowaniu oryginalnej polichromii powierzchni ołtarza oraz uzupełnieniu i aranżacji zachowanych warstw złoceń i srebrzeń- bez wykonywania ich na nowo.

Ołtarz główny pw.Matki Bożej Pocieszenia w kościele pw Św. Trójcy powstał  w poł. XVIII w. w nieznanej pracowni (prawdopodobnie w sandomierskiej pracowni Macieja Polejowskiego) i reprezentuje styl rokokowy. Posiada on rozbudowaną konstrukcję architektoniczną. W nastawę ołtarza wkomponowane są perspektywicznie ustawione kolumny zwieńczone kompozytowymi głowicami, filary ze złoconymi ornamentami plecionkowymi oraz  lustra.  Strukturę ołtarza zdobią złocone  ornamenty muszlowe, złocone listwy, srebrzone płyciny na filarach, boki flankują ażurowe rocaille. Centrum stanowi temperowy obraz na desce z wizerunkiem Matki Boskiej Pocieszenia, ktory zostal sprowadzony z Krakowa w 1626 r. przez o. Justyna Pomorskiego kanonika regularnego. Jego autorstwo przypisywane jest malarzowi krakowskiemu Janowi Socherowi. Obraz, słynący łaskami, jest przedmiotem szczególnego kultu wiernych. Na zasuwie znajduje się olejný obraz na płótnie z przedstawieniem Matki Boskiej Niepokalanej. W zwieńczeniu ołtarza wkomponowane jest rzeźbione przedstawienie Świętej Trójcy. Po obu stronach na nasadnikach i gzymsie umieszczone są pełnoplastyczne rzeźby aniołów i świętych.

Wszystkie elementy ołtarza zostały wykonane z drewna. Elementy konstrukcyjne wykonano z drewna iglastego, wszelkie rzeźbione dekoracje zaś z drewna liściastego (lipowego?). Na powierzchnię drewna nałożono zaprawę kredowo-klejową. W miejscach  przeznaczonych pod złotą i srebrną folię użyto czerwony pulment. Powierzchnie struktury pokryto warstwą polichromii - marmoryzacji w kolorze zielono-błękifnym, techniką laserunku. Powierzchnia rzeźbionych figur ołtarzowych pokryta jest wielobarwną polichromią, szaty  oraz atrybuty zostały pozłocone i posrebrzone. Detale takie jak: głowice i bazy kolumn i filarów, ornamenty muszlowe, plecionkowe, trzony kolumn, ramy obrazu, rocaiile, profilowane listwy gzymsu i cokołu pierwotnie były  złocone w technice pulmentowej.

W roku 2009  ołtarz poddany zostal gruntownej konserwacji i renowacji.

Zamieszczamy w galerii kilka zdjęć ołtarza po renowacji. Więcej zdjęć i informacji po otrzymaniu dokumentacji konserwatorskiej.


Zdjęcia ołtarza po konserwacji